Campania posiada w swoich muzeach i rezerwatach archeologicznych bezcenne dzieła sztuki i zabytki architektury antycznej. Poza nieocenioną wartością naukową stanowią niewątpliwie ogromną atrakcję turystyczną.

Paestum, czyli Posejdonia to dawna osada założona przez Greków z Sybaris w VI w. p. n. e., a w 273 r. p. n. e. skolonizowana przez Rzymian. Po upadku Cesarstwa Rzymskiego liczne kataklizmy, w tym między innymi malaria i najazdy Saracenów, sprawiły, że ludność opuściła miasto około IX stulecia. Osadę odkryto ponownie dopiero w XVIII w. podczas budowy drogi. Obecnie mieści się tu rezerwat archeologiczny, w którym możemy podziwiać jedne z najlepiej zachowanych doryckich świątyń. Najlepiej zachowana jest pochodząca z V wieku p. n. e. świątynia Neptuna (patrz załącznik, fot nr 22). Innymi ciekawymi miejscami są sto lat starsza świątynia Hery, amfiteatr oraz liczące prawie 5 km długości mury miejskie. W pobliskim muzeum można zobaczyć znaleziska z Paestum i okolicy, między innymi: ceramikę i malarstwo nagrobne z IV w. p. n. e.

Największą atrakcją turystyczną i nieocenionym źródłem informacji o kulturze i życiu codzienny są Pompeje. Osada założona jeszcze przez Osków w VIII w. p. n. e. przechodziła kolejno w ręce Greków, Etrusków i Samnitów, by ostatecznie znaleźć się pod panowaniem rzymskim. Największy rozkwit przeżywała tuż przed swoim zniszczeniem. W 63 r. n.e. silne trzęsienie ziemi zniszczyło sporą część miasta, by 79 roku ulec całkowitej zagładzie wskutek erupcji Wezuwiusza. Miasto zostało przysypane ponad kilkumetrową warstwą popiołu i pumeksu. Szacuje się, że w katastrofie zginęło około 2000 mieszkańców z pośród 20 000, którzy widząc dym i popioły wydobywające się z wulkanu kilka dni wcześniej zdążyli się ewakuować.

Wyraz nagłej, nieoczekiwanej zagłady można ocenić po odlanych gipsowych modelach z ciał zakonserwowanych w wulkanicznym tufie, w których widać wykrzywione z bólu twarze. Jednak dzięki temu udało się zadziwiająco dokładnie i szczegółowo ustalić panujące w mieście obyczaje i życie codzienne jakie toczyli jego mieszkańcy. Informacji o takim znaczeniu nie dostarczyły żadne inne wykopaliska. Pomimo odkrycia w 1600 r. pierwsze prace wykopaliskowe zaczęto dopiero w 1748 r. W większości zostały już odkopane ale prace archeologiczne trwają do dnia dzisiejszego. Największymi atrakcjami są: Forum otoczone ruinami bazyliki, świątyń Apolla i Jowisza oraz hali targowej, dom rodziny Vettii ? najlepiej zachowany, Teatr Wielki i Teatr Mały, Koszary Gladiatorów oraz spektakularny amfiteatr.

Sąsiednie Herkulanum również spotkał podobny los. Było to miasto mniejsze i biedniejsze niż położone po drugiej stronie wulkanu Pompeje, toteż jego architektura nie jest tak efektowna. Jednak Herkulanum jest wskutek zalania lawą lepiej zachowane. Najbardziej charakterystycznymi budowlami są Termy z dobrze zachowanymi freskami, Dom Argusa, Dom Zwęglonych Mebli, Dom Mozaiki Neptuna, Dom Opus Craticum, Dom Sarny, Dom z mozaikowym atrium i palestra.

Aby w pełni poznać skarby znalezione zarówno w Pompejach jak i w Herkulanum niezbędne jest udanie się do Muzeum Archeologicznego w Neapolu. Podczas prowadzonych wykopalisk wywożono tam z reguły najlepiej zachowane znaleziska. Możemy tu zobaczyć przedmioty użytku codziennego takie jak naczynia, srebra stołowe i ceramika, a nawet skamieniały artykuły żywnościowe. Bogata kolekcja mozaik doskonale przedstawia obyczaje, codzienne zachowanie i poczucie humoru Rzymian. Poza zbiorami z wykopalisk w Pompejach i Herkulanum w muzeum znajdują się też zbiory zabytków rodziny Farense z terenów zarówno Lacjum oraz Kampanii. Najbardziej spektakularne są figury pochodzące z epoki cesarskiej takie jak: Herkules Farense, czy Byk Farense pochodzący z Term Karakalli w Rzymie, będący największą rzeźbą klasyczną znalezioną do tej pory.

W Baia znajduje się Podwodny Park Archeologiczny, będący fragmentem zalanej przez morze starożytnej portowej części miasta. Zobaczyć możemy między innymi strukturę Portus Julius oraz świątynie Apolla, będącą w rzeczywistości fragmentem term. W samej miejscowości mieści się już klasyczny park archeologiczny, którego największą atrakcją jest Świątynia Diany i posąg Merkurego. Miejscowe znaleziska, oraz z pobliskiego Pozzuoli i Miseno umieszczono w Museo Archeologico Campi Flegrei.
Cumae również może się poszczycić interesującym parkiem archeologicznym ze słynną Jaskinią Sybilli, dobrze zachowanym forum, świątynią Jowisza oraz jednym z najstarszych amfiteatrów rzymskich z II w. p. n. e.

Na wyspie Ischia, w miejscowości Lacco Ameno mieści się muzeum archeologiczne poświęcone pierwszym greckim osadnikom. Właśnie z Pithecusae (obecnie Ischia) rozpoczęła się grecka kolonizacja Kampanii.

Santa Maria Capua Vetere to obecna nazwa starożytnej Capui, miasta będącego w czasach świetności drugim co do wielkości po Rzymie miastem w Italii i głównym przystankiem na Via Appia prowadzącej do Brindisi. Tutejszy amfiteatr pochodzący w I w. n. e. w momencie budowy ustępował jedynie Koloseum. Zdecydowaną większość miejscowych znalezisk przeniesiono do Museo Provinciale Campano w Capui, np. dobrze zachowane mozaiki, ceramikę oraz rzeźby. Antyczne rzymskie eksponaty podziwiać można również w Museo Sannio w Benevento. Głównymi atrakcjami są pozostałości świątyni Izydy – głowice kolumn przedstawiające mitologiczne sceny, figurki i rzeźby oraz bezgłowy posąg samej Izydy. Znajdujące się w Salerno Museo Provincionale, którego siedzibą jest romański klasztor posiada skamieliny oraz odłamki antycznych rzeźb znalezionych w okolicy.