Położona przy cyplu półwyspu Sorrento wyspa Capri była od wieków najchętniej odwiedzanym zakątkiem Zatoki Neapolitańskiej.

Cesarz rzymski August schronił się pośród pięknego krajobrazu skalistej wyspy przed obowiązkami urzędu, a Tyberiusz przeniósł tu stolicę cesarstwa i aż do śmierci w 37 r. n. e. otaczał się zrabowanymi z różnych krain dziełami sztuki. Nazwa wyspy wywodzi się z łacińskiego „capraeae”, czyli koza. Po opuszczeniu przez Rzymian Capri pozostawała dość zaniedbana aż do początku XIX w. kiedy odkryto Lazurową Grotę oraz ponownie niezwykły krajobraz wyspy. Od tego czasu nieprzerwanie napływali tu artyści i pisarze. Ta skalista wyspa zajmuje powierzchnię 10, 4 km2, jej najwyższym szczytem jest Monte Solaro (596 m n. p. m.), a liczba stałych mieszkańców wynosi nieco ponad 7 tysięcy. Na wyspie są dwie główne miejscowości: Capri i Anacapri. Marina Grande i Marina Piccola to malutkie porty, położone odpowiednio na północ i południe od miasta Capri, obsługujące pasażerów przybywających na wyspę.

Położenie Capri na tle Campanii.

Ta niewielka wysepka oferuje wręcz niezliczoną ilość atrakcji turystycznych i niezapomniane krajobrazy. Niewielkie, jednak bardzo urokliwe, cudownie położone żwirowe lub kamieniste plaże możemy znaleźć w Marina Grande i Marina Picola (patrz załącznik, fot. nr 10) oraz w pobliżu przylądków Carena i Tragara. Jednak w sezonie próżno szukać wolnego miejsca. W dzisiejszych czasach Capri niewiele ma wspólnego z turystyką wypoczynkową.

W sezonie wyspa jest przepełniona turystami i ciężko znaleźć dla siebie choćby kawałek przestrzeni. Większość przybywa tutaj na jednodniowe wycieczki wodolotami z Neapolu, Sorrento, czy Salerno. Popularność wyspy sprawiła, że na wypoczynek stać tutaj jedynie najbogatszych.

Author

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *